Nisam sigurna u šta se društvene mreže pretvaraju, ali djeluje kao da ljudima fali sopstveni “rijaliti”, ili možda potpuno novi život, ili možda fale sami sebi. Ili im fali svo troje. Djeluju izgubljeno, toliko uronjeni u apsurd sopstvenog postojanja, bez kontrole nad svojim životima i ličnostima: postovi i objave su postali najjasniji simptom krize identiteta, narušenog duševnog mira, ugrožene inteligencije, neispunjnene svakodnevnice i nedostatka osnovne kulture. Da li su

Pored toga što značajne zvanične studije, prvenstveno one sa državnog Univerziteta u Ohaju (SAD) i sa Univerziteta u Birmingemu (Velika Britanija) ukazuju da se iza pretjeranog selfiranja kriju određeni psihopatski poremećaji, kao i loši međuljudski i emotivni odnosi, poznata je i priča o tinejdžeru iz Velike Britanije Deniju Bovmanu (Danny Bowman) koji je bio opsjednut selfie fotografisanjem, i koji je zvanično liječen od zavisnosti od tehnologije, tjelesne dismorfije, opses

Nekada se govorilo kako je svijet mali, a danas se može reći da nikada nije bio manji. SMS tekstovi, elektronska pošta, društvene mreže (prednjače Facebook, Twitter i Insagram), pa čak i GPS sistemi čine skoro nemoguće da ostanete anonimni ili sami. Što je još gore, većina ljudi i sama doprinosi otkrivanju svoje privatnosti, ne obraćajući mnogo pažnju. U svijetu onih sa mentalnim poremećajima i poremećajima ličnosti, gotovo je nemoguće živjeti sa konstantnim “egzistranjem